Herken je dit?

Collega’s doen hun werk en weten elkaar meestal te vinden wanneer dat nodig is, maar echte samenwerking ontstaat niet vanzelf. Mensen zoeken elkaar weinig op, weten niet altijd wat er bij anderen speelt of hebben beperkt zicht op elkaars perspectief. Soms ontstaan er groepjes die vooral binnen hun eigen kring samenwerken.

Daardoor kunnen collega’s steeds meer los van elkaar komen te staan. Er ontstaan eilandjes en het onderlinge begrip en gevoel van verbinding kunnen afnemen. Op papier is er één team, maar in de praktijk wordt er vooral naast elkaar gewerkt.

Hoe kunnen we hiermee aan de slag?

Wanneer collega’s steeds meer los van elkaar komen te staan, is het belangrijk om niet direct naar een oplossing te springen. Eerst brengen we samen in beeld wat er binnen het team speelt en waar de afstand vandaan komt. Dezelfde signalen kunnen namelijk verschillende oorzaken hebben en vragen daardoor niet altijd om dezelfde aanpak.

Daarbij kijken we naar hoe collega’s de samenwerking ervaren, welke verschillende perspectieven er binnen het team bestaan en wat de samenwerking mogelijk in de weg zit. Door die verschillen zichtbaar en bespreekbaar te maken, ontstaat ruimte voor meer wederzijds begrip en kunnen we gerichter bepalen wat het team nodig heeft.

Afhankelijk van de vraag kunnen we bijvoorbeeld werken aan:

• het versterken van onderlinge verbinding;
• het doorbreken van eilandvorming;
• meer oog voor elkaars perspectief en bijdrage binnen het team;
• het verkennen van nieuwe manieren van samenwerken.

Soms is de ontwikkelvraag helder en kan een gerichte workshop voldoende zijn om beweging te creëren. Wanneer er meer speelt, patronen hardnekkiger zijn of eerst meer inzicht nodig is in de teamdynamiek, kan een team ontwikkeltraject beter passen.